รอบเดือนที่ผ่านมาโรคเก่ากำเริบอีกแล้ว 555+ ขี้เกียจมาอัพมายสเปซนั่นเอง แก้ไม่หายสักทีโรคนี้ หลังจากคราวก่อนในหัวข้อ รอ...ร๊อ...รอ มีคนถามถึงมากมายว่ารออารายกาน แหะๆ มาจนวันนี้ก้ยังรอต่อไปค้าบ ยังไม่มีไรคืบหน้า อดใจรอปายก่อนน้า ช่วงที่ผ่านมาก้สอบเสร็จซึ่งทำไม่ค่อยจะได้สักเท่าไหร่ แต่ออกมาก้เปนที่น่าพอใจ ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกานแต่ก้ดีแล้วแหละเนอะ อิอิ หลังจากสอบเสร็จก้ไปค่อยภาคไฟ งานนี้ไม่หนุกเลยอ่า น้องๆก้ไม่ค่อยเชื่อฟังสักเท่าไหร่ อีกอย่างนึง เปนหวัดตลอดงาน ซ้ำฝนยังตกแบบว่าทั้งวันทั้งคืนอีกต่างหาก แต่ก้เกิดปาติหานขึ้นเรื่องนึง ก้อย่างที่บอกว่าฝนตกทั้งวันทั้งคืน แล้วค่ายภาคไฟนั้นมีกิจกรรมที่ต้องทำกลางแจ้งด้วย ดังนั้นเลยต้องเพิ่งไสยศาสตร์เข้าช่วย โดยการให้ ญ ลูกคนเดียวไปปักตะไคร้ แล้วทันใดนั้น ฝนหยุดเลยพระเจ้าช่วย ไม่น่าเชื่อมาก่อน แต่ก้ต้องเชื่อ มันหยุดจิงๆ พอหลังจากกลับมาจากค่ายก้มีปันหานิดหน่อย เอาเปนว่าละไว้ในฐานที่เข้าใจ จากนั้นก้ไปซื้อเสื้อนิสิตกะเพื่อนๆวันนึง แล้วที่เหลือ....อยู่บ้านตลอดเลยง่า T-T คราวนี้ก้มาอัพไว้แค่นี้ก่อนละกานนะ แล้วไว้จะมาอัพให้ฟังกานใหม่ค้าบบบ

          หลังจากชีวิตที่ดูเหงาหงอยตอนนี้เริ่มมีชีวิตชีวาขึ้นมาแล้วแหละ

อารัยหลายๆอย่างดูเหมือนดูดีไปหมด

อาจจะเปนเพราะความหวังลมๆแล้งๆจากใครสักคน

เอ๊ะ...หรือว่าเปนความหวังที่เปนจิง 555+

จากนี้ก้ได้แต่เพียงรอ...ร๊อ...รอ... 

 

          จากวันนี้เหลือเวลาอีก 12 วันก้จะสอบไฟนอลของมิดเทอมละ

ทำไมมันดูเหมือนเรียนไม่รู้เรื่องเลยน้า แล้วจะทำไงดีหว่า 

ว่าแต่ว่าเรื่องเรียนไม่รู้เรื่องนี้ไม่ค่อยเท่าไหร่

ขี้เกียจนี่สิสำคันเลย ช่วงนี้ขี้เกียจสุดๆ วันๆเล่นเกมอย่างเดียว

แต่ก้ยังพออุ่นใจได้ที่มิดเทอมคะแนนออกมาดี

แต่ยังไงก้ต้องพยายามละ ต้องสู้ๆเพื่อ เอ ของเรา

         

          อ่านหนังสือด้วยน้า ขยันๆ อย่าเล่นเพลินละ สู้ๆ..สู้ตาย

          ช่วงนี้เวลาว่างเยอะต้องรีบอัพก่อนที่จะขี้เกียจ อีกอย่างเพิ่งจะสอบมิดเทอมของซัมเมอร์เสร็จด้วย ตอนนี้ก้มีไรทำมากมายไม่ว่าอ่านการ์ตูน ดูการ์ตูน ดูหนัง เล่นเกมอีก 555+ มีสาระทั้งน้านน ก้อย่างว่าอะน้า ยังหน้าเด็กอยู่เลย แต่ก้ไม่รู้สิชีวิตเหมือนจะดูสดใสนะ แต่ทำไมในหัวมันคิดอารายอยู่ก้ม่ายรุ ทำให้ชีวิตมันดูเหงาๆหงอยๆ ก้ไม่รู้เหมือนกานแฮะ อธิบายไม่ถูก ไม่รู้จะไปเล่าให้ใครฟัง และก้ไม่รู้ว่าจะเล่าเรื่องราย แต่ต่อจากนี้จะเปนคนใหม่ละ จะพยายามไม่ขี้งอน จะไม่หลับในห้อง จะตั้งใจเรียน จะมีความรับผิดชอบให้มากขึ้น จะเปนตัวของตัวเอง และที่สำคันก้คือ จะรักครอบครัวให้มากขึ้น

          อยากมีใครสักคนที่เข้าใจเรา ยอมรับในสิ่งที่เราเปน และรู้ว่าเราคิดอะไรอยู่ หรืออยากจะทำอะไร เปนอะไรรึป่าว อยากมีคนคอยห่วง คุยปรึกษาได้ในทุกๆเรื่อง แต่คงจะไม่มีหรอกคนแบบนั้น เปนไปไม่ได้หรอกที่เค้าจะเข้าใจเราไปซะหมดทุกเรื่องจิงมั้ย 555

          อีกปามานสองอาทิดก้สอบอีกละ น่าเบื่อจัง เดี๋ยวอีกสักพัก้เปิดเทอมอีกละ เหมือนกับยังไม่ได้พักผ่อนเลย คิดถึงเพื่อนๆทุกคนนะ

     เฮ้ออ.......และแล้วเวลาก้ผ่านไปอีก คราวก่อนว่าจะมาอัพบ่อยๆแต่พอเอาเข้าจิงก้ปาเข้าไปสองเดือนกว่า ขี้เกียจจิงๆเรา จะอ้างว่าติดสอบก้ไม่ได้ ขนาดจะสอบซัมเมอร์อยู่วันสองวันยังมานั่งเล่นดึกๆดื่นๆได้อีก ทำไงน้าโรคนี้จะหายสักที ที่ผ่านมาสองเดือนกว่านี้ก้มีเรื่องราวมากมายที่ให้จดจำ จะให้เล่าก้จำไม่ค่อยได้อีก(แก่แล้วก้เงี้ยนะ อย่าถือสาเลย) จะพอจำได้ก้มีบางเรื่องน้า ไม่ถึงกับแก่จนจำไรไม่ได้เลย เอาเรื่องที่นึกได้ก่อนละกาน ก้เรื่องสอบนั่นแหละ การสอบไฟนอลที่ผ่านมาอ่านหนังสือแทบไม่ทันเอาซะเลย เรียกได้ว่าอ่านเพื่อสอบวันต่อวันเลย อีกทั้งแต่ละวิชานี่ก้หนักๆทั้งนั้น แต่ก้แปลกที่เวลาแบบนี้มักจะทำสอบได้ดี ต่างจากตอนที่มีเวลาอ่านหนังสือเยอะๆมักจะทำสอบไม่ค่อยได้ ก้ถือว่าผ่านสถานการณ์อันเลวร้ายลงได้ ซึ่งผลที่ออกมาก้เปนที่น่าพอใจดี ^ - ^ หลังจากสอบเสร็จแทนที่จะสบาย แต่ที่ไหนได้กลับต้องทำโปรเจคดิจิตอลอีกเศร้าเลย กว่าจะทำเสร็จซึ่งท้ายสุดแล้วก้...ผ่านด้วยดี(ขอบคุนเพื่อนๆ) พอทำเสร็จก้ได้หยุดสักที แต่หยุดแค่เดี๋ยวเดียวเองก้ต้องเปิดเทอมมาเรียนซัมเมอร์ซะแล้วว ยังพักไม่ทันหายเหนื่อยเลย... ซัมเมอร์ที่ผ่านมาก้เรียน แมท3 กะ โลจิก ก้ชิวๆนะไม่ซีเรียสมากอะ แต่ว่าใกล้สอบแล้วอ่า ยังขี้เกียจอยู่เลย ส่วนช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมาข้าพเจ้าก้ไม่ค่อยได้ไปไหน ส่วนใหญ่ก้อยู่บ้านเพราะว่ามีพี่สาวลงมาเยี่ยมจากเชียงใหม่ แต่สุดท้ายแล้วเวลาว่างก้มีเยอะแยะ แต่ก้ยังขี้เกียจ

     เฮ้อ......บ่นรายอยู่วะเนี่ย 555+

 

-ใกล้สอบแล้วเพื่อนๆอ่านหนังสือด้วยน้า อย่าขี้เกียจเหมือนข้าพเจ้า

--อาปองเลิกตื่นสายได้แล้ว หิวข้าวววววว

---อยากเจอเพื่อนอัสสัมอะ นัดไปเที่ยวกาน

 

เพิ่มอีกนิด -- วันนี้รถอาปองโดนตะปูยางเลยรั่ววววว แหม...ตอนนั้นนั่งไปก้มี อาปอง ปิ๊ป เดอะหมี ก้เลยไปเติมลมยางที่ปั้มในมหาลัย แล้วหน้าตาอย่างเรา คุนหนุอย่างเรา จะทำเปนมั้ยยยย พอดีเจอผู้ใหญ่คนนึงก้เลยลงไปถามเค้าว่า เอ๊ะ..มันเติมลมยังไง เอ๊ะ..ทำยังไง ก้ขอบคุนนะที่นี้ด้วยนะค้าบ สุดท้ายแล้วก้กลับบ้านโดยสวัสดิภาพ อิอิ 

          หายหน้าหายตาไปนานสองเดือนกว่าแหนะ ที่ผ่านมาก้มีเรื่องต่างๆมากมายเหมือนกานนะเนี่ย แต่พอจะเข้ามายสเปซทีไรมีเรื่องให้ทำอย่างอื่นทุกที (พูดอ้อมไปงั้นอะ จิงๆขี้เกียจ อิอิ) ตอนนี้พอดีว่างๆบวกกับอาการเบื่ออย่างถึงขีดสุด ไม่รู้จะทำไรแล้วจิงๆเลยมาอัพมายสเปซซะหน่อย เล่าเรื่องวันนี้ก่อนละกาน เมื่อวานร้องไห้จนตาบวมเลย มีคนทิ้งเค้า แหะๆ ล้อเล่นนะ จิงๆก้ไม่มีไรหรอก พอดียืมหนังเรื่อง Autumn In My Heart ของปอยมามีทั้งหมดก้ 18 แผ่น ดูกันยาวๆเศร้าสุดๆ จิงๆก้เคยฉายไอทีวีมาก่อนแล้วเมื่อปามาน 5 ปีที่แล้ว แต่ตอนนั้นไม่ได้ดูเลย เหนเค้าบอกกันว่าหนังดีเลยยืมมาดูซะหน่อย ตอนแรกก้ไปบ่นคนโน้นคนนี้ว่า "อารายวะ ดูแค่แผ่น 3 ต้นเรื่องแค่นี้ร้องไห้แล้วหรอ " สรุป ร้องจิงขอยืนยันอีกครั้งว่าร้องจิง ใครไม่ร้องนี่สุดๆอะ ใครยังไม่ดูรีบๆไปหาดูด่วน หนุกจิงๆ ว่าแต่ว่าเมื่อวานนี่ดูไปเรื่อยๆจนจบแผ่น 17 กำลังได้ที่เลย เปิดแผ่น 18 ต่อ เห้ยยยยย เปิดไม่ได้ สรุปแผ่นเสีย ขอโร้งงง ต้องรอหลังเกษตรแฟร์เพื่อที่จะได้ ไปยืมคนอื่นมาดู เปนความทรมานจิงๆ ถึงตอนนั้นคงหมดอารมไปแล้วแหละแต่ก้ยังอยากดูอยู่

          มาถึงตอนนี้ก้เหลืออีก 6 วันกับการหยุดเนื่องจากงานเกษตรแฟร์ เริ่มจากพรุ่งนี้เลย ต้องออกจากบ้านตอนเช้าไปกะแม่เพื่อไปวัดที่ชลบุรีจนถึงช่วงเย้นเลย แล้วก้ไม่แน่ว่าจะนอนค้างอะป่าว หรือว่าจะกลับมานอนบ้านก้ไม่รู้แน่ชัด เพราะว่าวันพุดก้ต้องไปอีก จิงๆก้ไม่ค่อยอยากไปสักเท่าไหร่น้า แต่แม่ชวนอ่า ไม่อยากขัดศรัทธา แล้วนานๆจะได้ไปกะแม่สักทีนึงก้ไปก้ได้ง่ะ จากนั้นกวันพฤหัสแหะๆ นัดกะเพื่อนๆว่าจะไปพัทยากานไปพฤหัสเช้ากลับวันศุกร์เย็น ก้ไม่รู้จะไปทำไรกานบ้าง ตอนนี้ก้กำลังคุยโปรแกรมกานอยู่ จากนั้นก้วันเสาร์อาทิด นี่เศร้าสุดๆ ต้องไปแข่ง crossword ที่เอแบคบางนาอีกครับท่าน แล้วแข่งรุ่นไหน ยังไงก้ยังไม่แน่ชัด ระบบจะจัดยังไงก้ยังไม่ชัวร์นัก สรุปแล้วเราจะลงรุ่นไหนก้ยังไม่ชัวร์ แต่ใจจิงๆอยากลงอยู่รุ่นนึง(เก็บเปนความลับ) สรุปว่า 6วันที่เหลือนี่ไม่ได้อยู่บ้าน+ไม่ได้พักเลย เหนื่อยตั้งแต่เช้ายันเย็นทุกวันเลยอ่า เศร้าจายๆ

          ถึงตอนนี้เรียนก้ไม่ค่อยจะรู้เรื่องมากนักเนื่องจากเนื้อหายากสุดๆ อีกอย่าง 6วันที่เหลืออยากพักจัง อยากดู autumn ต่อด้วย กินๆแล้วก้นอนๆ สบายดี อีกอย่างนึง ต่อไปจะพยายามไม่ขี้เกียจน้า จะมาอัพบ่อยๆ แต่ถ้าขี้เกียจก้อย่าว่ากานน้า

  

 

 

 

 

เรื่มกันที่ วันก่อนโน้นไปสยามมาแหละไปซื้อของเตรียมตัวสำหรับมีตติ้งเสาร์นี้ ขอบอกว่า shopping ไปมากมายเลยแหละ เริ่มกันที่ต้องซื้อของให้ buddy จากนั้นก้ไปซื้อเสื้อสำหรับมีตติ้ง เดินไปเดินมาอยู่หลายรอบเชียว ในที่สุดก้ได้เสื้อเชิ้ตสีน้ามเงินมาเท่มากมายอะ จากนั้นก้เดินไปซื้อบัตรละครนิเทศของจุฬา อ่อลืมบอกไปว่าที่ไปซื้อเนี่ยนะ ไปกะ แนท ออฟ ฟลุค ปอย ปิ๊ป นุ่น เดียว โย เบ้น แต่ก้แยกๆกานเดินซื้อแหละ นุ่นไปกะอิ๋ว ปอยไปกะปิ๊ป เดียว โย เบ้น ไปด้วยกาน ส่วนเราก้ไปกะ แนท ฟลุค ออฟ ขอบอกว่าสุดยอดเลย นึกถึงบรรยากาศตอนปี 1 เปนช่วงเวลาที่มีความสุขและสนุกจิงๆที่ได้อยู่กะ 3 คนนี้ ฮาตลอดไม่มีเครียดเลยอะ (อยากกลับไปเปนปี 1 อีกครั้งนึง) อ่อตอนเดินไปซื้อบัตรละครนิเทดนี่สิ เริ่มจากแนทพาไปถนนอังรีดูนัง เดินไปเดินมาพลาดซะและ ผิดฝั่งเพราะว่าคณะนิเทดอยู่ถนนที่เดินจากมาบุนครองเดินไปเรื่อยๆก้ถึง เดินไปเดินมาเหนื่อยโคตรแดดก้ร้อนอะ ขอได้มั้ย "ขอ(อย่า)ร้อน" อะ จากนั้นก้ไปนั่งกิน swensen กานก้มี เรา แนท ฟลุค ออฟ ปอย และบุคคลที่ไม่คาดคิดนั่นก้คือ พี่เอิร์ธ ไม่น่าเชื่อว่าเค้าจะมาได้ ที่ได้มานั่งกินกันก้เพราะว่าพี่เค้าจะมาซื้อเสื้อสำหรับมีตติ้งเหมือนกาน แล้วก้รู้มาอีกว่าพี่เอิร์ธก้จะซื้อเสื้อตัวเดียวกะที่เราซื้อมาเลย แต่พอดีปอยบอกว่า ไอ้บู่ซื้อมาแล้ว พี่เอิร์ธเลยอด จากนั้น ก้เดินไปซื้อนาฬิกากาน ก้ซื้อเหมือนออฟเลย แล้วตอนต่อราคานี่ขอร้องเหอะ ราคาเรือนละ 190 บาท สองเรือนก้ 380 คราวก่อนปอยมาซือ้กะซิ่วเค้าลดเหลือ 360 ไอ้เราก้เอาวะ ต่อสัก 350 ซึ่งตอนนั้นเค้าก้ให้ 360 มาแล้วต่ออยู่ตั้งนานแล้วเค้าก้ทำท่าเหมือนจะให้แล้วด้วย ทันใดนั้นเสียงจากด้านหลังก้ดังมาว่า "พี่...งั้นสองเรือน 360 ละกาน" ขอโร้งงงงงง กระผมต่อ 350 จะได้อยู่แล้วคุณ เสียงนั้นไม่ใช่ใครอื่น ออฟผู้มีน้ำใจงามนั่นเอง แต่ในที่สุดก้ได้ในราคา 350 บาท จากนั้นก้ต้องรีบนั่งรถไปสอนหนังสือต่อ สรุปเลยไปสอนสายนิดนึงแต่เค้าก้ไม่ได้ว่าอารายสอนเสร็จก้นะ เหนื่อยสุดๆกลับถึงบ้านก้ปามาน 22.30 เสร็จแล้วก้เลยกะว่าเอาวะเล่นเน็ตสักพักแล้วกัน ไปๆมาๆเล่นถึงเที่ยงคืนเลย 555+ เสร็จแล้วก้อาบน้ำแล้วก้นึกขึ้นได้ การบ้านป็อปละ ก้เลยมานั่งทำต่อซึ่งก้ไม่ค่อยรู้เรื่องนัก ทำจนเสร็จตีสาม 555+ ได้ข่าวว่าต้องตื่น 05.30 ไปเรียนเซอร์กิตตอน 8.00  พอตอนเช้าตื่นมานั่งรถเมล์ไปมหาลัยนี่แบบหลับตลอดทางเลย พอถึงมหาลัยก้ต้องนั่งรถตะไลเข้าไปคณะ ทันใดนั้นเอง ทำไมตะไลคันนั้นมันใหม่จัง โอโห...เรียกได้ว่าเพิ่งถอยป้ายแดงมาเลยก้ว่าได้ ทุกอย่างใหม่หมด ที่สำคันเคยเหนแต่วิทยุพังๆเก่าๆหน่อย บางทีก้เปิดเพลงหมอลำ แต่คันนี้ไม่ใช่มีช่องใส่ซีดีด้วย ที่สำคันกำลังเปิดฟังอยู่ แถมเปนเพลงวัยรุ่นซะด้วย 555+ ไม่น่าเชื่อว่าจะพัฒนาได้ถึงขนาดนี้ พิมมาก้ตั้งเยอะเอาไว้คราวหน้ามา update ต่อนะ

 

 

ปล. -เพื่อนๆพี่ๆน้องๆที่คะแนนมิดเทอมออกมาไม่ค่อยดี หรือว่าดีก้ตาม เริ่มอ่านหนังสือกานนะ เวลาใกล้สอบจะได้สบายๆ

       -ไม่ได้ซื้อของแบบนี้มานานแล้ว สบายจายจัง

          ตอนนี้ก้สอบเสร็จแล้ว ไปนอนหอเพื่อนมาเกือบสองอาทิดเต็มๆ ก้ได้อ่านหนังสืออย่างเต็มที่ จากการที่สอบไปทั้งหมด 6 วิชา ก้พอทำได้นะ จะมีก้เพียง ภาษาซีนี่แหละที่แบบว่าทำไม่ได้อย่างรุนแรง ซึ่งรอลุ้นอยู่ว่าจะตกมีนมั้ย แต่ยังไงวิชานี้ต้องเอาให้รอดให้ได้ ไม่ปล่อยให้มันเอฟแน่นอน ส่วนวิชาอื่นๆเหมือนจะพอทำได้นะ แต่ไม่รู้ว่าคะแนนจะออกมาปามานไหน แต่ที่แน่ๆคะแนนออกมาแล้ววิชานึง ภาษาอังกิดอะ ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะได้เยอะขนาดนั้น 15/20 โอ่แม่เจ้า ตอนแรกนึกว่าเอาแค่ผ่านก้พอแล้วม้าง กลับได้เยอะกว่าที่คิดมากมายอะ ตอนนี้ก้อยู่ในช่วงเรื่อยๆชีวิตว่างเปล่า ไม่มีไร แต่ตอนนี้จิงๆแล้วก้ยุ่งๆนะ 

          ก้คิดถึงเพื่อนๆทุกๆคนนะ หวังว่าคะแนนสอบออกมาจะได้กันเยอะๆนะ

ปล. -ช่วงนี้ฝนตกแทบจะทุกเย็นเลย เปนห่วงสุขภาพเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆน้า ดูแลสุขภาพด้วย 

       -เมื่อตอนต้นเดือนเปนวันเกิด ขอบคุนสำหรับเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่ไม่ลืมวันเกิด ซาบซึ้งจิงๆ

       -ขอบคุนสำหรับเค้ก เซอร์ไพรซ์จิงๆ

       -อาเฮียรีบๆจบด็อกเร็วๆนะ จะได้กลับมาไวๆ คิดถึง

        วันนี้บรรยากาดดี๊ดีน่าเหมาะแก่การนอนเปนอย่างยิ่ง แต่แล้วก้ต้องไปนั่งทำงานรับปริญญาที่มหาลัย น่าเศร้าใจยิ่งนัก นัดกันที่มหาลัยก้ 9.00 แต่ตัวข้าพเจ้าไปถึงปามาน 10.00 ขอโทดนะที่นี้ด้วยที่ไปช้า จากนั้นก้นั่งเล่นสักพักรอผ้าที่สำหรับระบายสีมา พอมาปุ๊ปก้นั่งจัดโน่นจัดนี่เสร็จแล้วก้เริ่มลงสีวาดรูปไปเรื่อย ก้ที่เหนๆก้มี พี่มาร์ค ปิ๊ป ปอย เดียว เบ้น เบียร์ดำ ทู ฟลุค ออฟ นะ เพชรน้อย โย น้องเจน น้องเกด เปา(อยู่กลุ่มอื่น) แล้วก้เรา ส่วนพวกที่เหลือที่ช่วยทำแต่ไม่ได้เอ่ยนามก้ขออภัย แต่ที่เหนหน้าแล้วไม่ช่วยก้ไม่ได้ว่าอารายก้เข้าใจว่าใกล้สอบแล้วต้องอ่านหนังสือ แต่ตัวกรูเองก้ต้องสอบเหมือนกานนะ อีกเรื่องนึง วันนี้ระบายสี ช่วยด้วยเหอะ มันเปนงานกลุ่มgivegang นะไม่ใช่งานกลุ่มที่ทำกันอยู่ไม่กี่คน แล้ววันนี้ไปเซอร์เวย์มีตติ้งก้ไม่ได้ว่าอารายนะ แต่ว่าก้น่าจะไปให้ถูกเวลานิดนึง วันนี้สมควรอยู่ช่วยกานอะ แล้ววันนี้กลับบ้านก่อน(16.30) ขอโทดเพื่อนๆที่อยู่ทำงานกันต่อ(เท่านั้น) ติดธุระจิงๆ ได้ข่าวว่าทำกันต่อถึงดึก ถ้ารู้ว่าจะอยู่ทำกันดึกขนาดนี้จะไปช่วยทำต่อด้วยแล้ว โดยเฉพาะไอ้โต้ ได้ข่าวว่าทำอยู่ซะดึกเลย มีน้ำจายจิงๆ

          ปล. -น้ำใจเพื่อนเปนอย่างนี้นี่เอง

                 -เพื่อนๆอ่านหนังสือสอบได้แล้วนะ ใกล้สอบ

                  ครั้งนี้จะเปนครั้งสุดท้ายจิงๆ พอดีว่ามีเรื่องนิดนึงเลยมาอัพเพิ่ม

                 -สาวน้อยผู้ขยันขันแข็ง หายหวัดแล้ว ตั้งใจอ่านหนังสือนะ

                

          วันนี้ไปช่วยงานที่มหาลัยมา ตอนแรกนัดปอยไว้ 10.00 เจอกานที่ใต้ตึกคอม แต่ปรากดว่าตอนเช้าติดดูการ์ตุนเลยออกจากบ้านช้า เลยโทรไปบอกปอยว่า เฮ้ย เจอกัน 10.30 นะ จากนั้นก้ออกจากบ้านถึงมหาลัยก้ปามาน 10.20 กำลังจาเดินไปที่กลุ่มก้เจอซิ่วกะมน แล้วก้ชวนไปซื้อข้าวกานที่โรงอาหารวิดวะ แล้วก้มากินใต้ตึกใหม่กับพวกไอยูพี เวลาผ่านไปจน 11.00 ไอ้ปอย(เถิก)ก้มา ซึ่งเปนเวลาปกติที่จะต้องมาเลทอย่างน้อยครึ่งชั่วโมงเปนอย่างช้า จากนั้นก้นั่งช่วยภาคไอยูพีทำของตกแต่งซุ้ม จนรอจนปิ๊ปมา(ปื๊ปไปเรียนภาษาญี่ปุ่น) แล้วก้ชวนกันไปกินข้าว(เราไม่ได้กิน) จากนั้นก้ไปเจอเต้(เฮดภาคไฟปี2) ซึ่งนัดกันไว้ว่าจะทำงานกันตอน 13.00 แต่แล้วก้เลื่อนเปน 14.00 เพราะว่ารอเพื่อนๆมาทำงานร่วมกาน ในที่สุดก้ไม่มีใครมาเลย เลยทำงานกันแค่ ปิ๊ป ปอย เต้ แล้วก้เรา รวมแล้ว 4 คน เริ่มจากตัดใบตองให้เปนลายต่างๆไว้เปนที่รองลูกมะพร้าว(มะพร้าวไว้ตั้งบนโต๊ะจีน) ก้เมื่อยดี ร้อนด้วย จากนั้นก้ยกซุ้ม(ตอนแรกนึกว่าเบา แต่จิงๆแล้วหนักเหมือนกาน) ช่วงนั้นปิ๊ป ปอย ก้ล้างหิน(ตกแต่งอยู่บนโต๊ะควบคู่กับมะพร้าว) จากนั้นก้ไปตกแต่งซุ้มวิดวะ แล้วก้เอาก้อนหินไปวางไว้ที่โต๊ะต่างๆ(เล็บเปนรอยเยอะมาก) จากนั้นก้รอๆๆๆๆๆๆรอลูกมะพร้าวเพื่อที่จะเอาธงของแต่ละภาคไปปักไว้ว่าภาคไหนนั่งโต๊ะไหน แรกๆก้ทำกันอย่างเรียบร้อย พอคนอื่นมาช่วยเท่านั้นแหละมั่วไปหมดเลย(ก้ไม่ได้ว่าไรนะพวกที่มาช่วยทีหลัง ขอบคุนมากที่มาช่วย แต่พอดีว่าเค้าเปลี่ยนแปลงแผนผังใหม่เลยเกิดความผิดพลาด อันนี้ไม่ว่ากาน) พองานเริ่ม 17.00 ฝนก้เริ่มตกทันทีเลย ธงภาคก้ยังปักไม่ครบเลย แย่แล้วตอนนี้ก้มั่วไปหมด ก้เลยใช้นโยบาย ใครมาก่อนนั่งก่อน แล้วก้รีบชิ่งกลับบ้าน

          ตอนกลับบ้านก้ไปแวะซื้อของขวัญให้ปิ๊ป เดินที่โรบินสันรัชดา เดินไปเดินมาก้ซื้อกระเป๋าให้ปิ๊ป จากนั้นก้นัดกะเอ ออฟ ไปกินไดโดมอนกาน(อยากกินมานานแล้วไม่ได้กินมานานมาก) กินกันแบบอิ่มโคตร แต่ว่าอ่ายเอ ไม่ค่อยยอมกินเลย กำลังเศร้าอยู่ สุดท้ายกินเสร็จกานปามานสามทุ่มกว่าๆ แบบว่า ออกจากร้านเปนโต๊ะสุดท้ายเลย(ในใจพนักงานคงจะไล่อยากให้กลับนานแล้วแหละ 555+) จากนั้นก้กลับบ้านถึงบ้านก้มาออนเอ็มสักพักแล้วก้ออฟลายออกมาเม้นมายสเปซให้คนที่รู้จักทั้งเพื่อนๆพี่ๆแล้วก้อัพบล็อคของตัวเอง รวมๆแล้วเสียเวลาเล่นคอมไปเกือบ 2 ชม. นี่เฉพาะแค่เม้นมายเสปซกะอัพบล็อคเองนะเนี่ย ตอนนี้ก้ง่วงมากแล้ว ไปนอนก่อนดีก่า พรุ่งนี้เจอกานนะ อีกอย่างนึง ช่วงนี้ใกล้สอบแล้วตั้งใจอ่นหนังสือกันด้วยนะค้าบ

 

ปล - วันนี้ทำงานเหนื่อยมาก งงมากเลยภาคไฟมาทำงานกาน 4 คนตอนลงชื่อทำงานเหนมีเยอะแยะ

      - เต้ เปนเฮดที่ดีมาก มีน้ำใจ เหนื่อยแทนเหมือนกานเปนเฮดภาคเนี่ย

      - น้ำใจเพื่อนก้เหนกันวันนี้แหละ ซึ้งมาก ปิ๊ป ปอย เต้

      - ซึ้งน้ำใจเพื่อนอีกเหมือนกาน แต่คนละพวกกะ ปิ๊ป ปอย เต้ นะ (เอาไว้เม้ากัน) 

      - ปิ๊ป ไม่ได้ชวนกินไดโดมอน ไม่โกดนะ ชวนไม่ได้จิงๆเพราะว่าต้องซื้อของขวัญให้อะ

      - มดหายหวัดไวๆนะ เปนห่วงเพราะว่าใกล้สอบแล้ว ^_^

 

          หลายคนคงตกใจว่าเปนอารายเฉียดตาย ก่อนอื่นก้เริ่มจากตรงที่ วันนี้ mechanic งด เลยทำให้เริ่มเรียน 11.00 จากเดิมที่ต้องตื่นแต่เช้าไปเรียนตอน 8.00 เลยตื่นซะ 7.00 ก้อาบน้ำแต่งตัวทำเหมือนทุกวัน ออกจากบ้านก้ปามาน 7.30 ตอนนั่งแมงกะไซ ก้เริ่มรู้สึกแปลกๆแล้วอะ เพราะว่ามีพวกเด็กช่างกลเดินป้วนเปี้ยนเยอะแยะผิดปกติ ก้ยังไม่รู้สึกอะไร พอถึงป้ายรถเมล์ที่เราจะต้องนั่งรถเมล์สาย 129 มามหาลัยเปนประจำทุกวัน ก้มีคนเค้าซุบซิบพูดอารายกันก้ไม่รู้ เราก้เลยเดินไปบ้านญาติแถวๆนั้น ได้ความมาว่า "เมื่อกี้พวกช่างกลมันตีกัน แล้วก้เอาปืนมายิง เมื่อกี้เองสดๆร้อนๆเลย นี่ตำรวจเพิ่งมา" พอได้ยินนี่แบบว่า ขนลุก ถ้ามาเร็วกว่านี้สักนิดนึง อาจโดนลูกหลง จากนั้นก้เลยหยุดรอดูสถานการณ์ไปเรื่อยๆ จนสักพัก ตำรวจก้ไปตามจับพวกช่างกลมาได้(น่าจะหมด) แบบว่า นั่งมาเปนคันรถเลย จากนั้นก้รอปามานสัก 8.10 ถึงจะไปขึ้นรถ แบบว่ายังเสียวเหมือนกานว่ามันจะมาอีกมั้ยเนี่ย จากน้านก้มามหาลัยตามปกติ กินข้าวแล้วก้ขึ้นไปทำภาษาซีต่อ จากนั้น 11.00 ก้ไปเรียน art of living(sleeping) ก่อนจะไปเรียนก้แวะไปซื้อผลไม้ไปกินในห้องเรียนตามปกติ คราวนี้ซื้อ สะปะโระ กะ แคตาลุ ไปกิน ปรากดว่าคนขายแอบโหด แค่บอกเค้าว่า เอาหวานๆนะพี่ พี่แกบอกกลับมาว่า ไม่มีหวานอะคะ แล้วก้ทำหน้าโหดใส่  (แอบเคืองคนขายเล็กๆ แต่ก้อยากกินเลยซื้อไปกิน) พอไปกินก้นั่งเรียนได้ถึงปามาน 12.00 ก้เริ่มง่วง(เปนปกติ) ก้เลยหลับแล้วก้ฟังวิทยุไปด้วย ตื่นมาอีกทีนึงคราวนี้คนเรียนหายไปหมด เหลือแต่ อาจารย์ พี่ทีเอ แล้วก้ นิสิตอีกกลุ่มนึง พอเริ่มตั้งสติได้ เอ๊ะ เหนอารายดำๆใต้โต๊ะที่เรียน อ่อ ปิ๊ป และ ปอย นี่เอง พอหันหลังกลับก้มี เปา อีกคน เอาอีกแล้วพวกเพื่อนๆที่ร้าก แกล้งกรูอีกแล้ว แต่ก้ไม่มีไร ขำๆ(แต่เคืองคนขายผลไม้) สักพักก้มากินข้าว แล้วก้ขึ้นห้องเซ้วไปทำภาษาซีต่อ

         15.00 ก้ได้เวลาเตรียมตัวไปสอนหนังสือตอนเย็น ก้เลยรีบๆ ไปส่งอ่ายปอยที่ประตูหนึ่ง ก้ขึ้น 528 ปาย ก้นึกว่าผ่าน บีทีเอสจตุจักร พอขึ้นรถไป(พระเจ้าช่วย ไม่ผ่าน แถมมารู้ตอนหลังว่า รถที่อยู่ข้างหลังเปน 104 แล้วผ่านบีทีเอสชัวร์) แอบเซ็งเล็กๆ แต่ก้ผ่านไป ถือซะว่านั่งมาเปนเพื่อนอ่ายปอย แล้วก้มาถึงตามที่นัดไว้พอดี แล้วที่เหลือก้ม่ายมีอารายตื่นเต้นแล้วอ่า(จิงๆก้ขี้เกียจพิม)

         ปล. -ขอโร้ง ปอย ปิ๊ป อย่าแกล้งกานอีก ถ้าแกล้งกานก้ให้มันเนียนหน่อยด้ายม้าย

                -ขอโร้ง(again) ช่วยๆเก็บจานบ้าง (เวนบู่ตลอดอะ)

                -ใกล้สอบแล้ว อ่านหนังสือด่วน

                -เลิกเล่นเอ็มชั่วคราว(เดี๋ยวแอบมาเล่นบ้างเล็กน้อย) 

         จากเริ่มเปิดเทอมวันแรก 6/6/05 มาจนถึงวันนี้ 5/7/05 ก้ปามานเดือนนึงพอดิบพอดี ชีวิตในมหาลัยที่ผ่านมาก้มีเรื่องวุ่นวายนิดหน่อย(ก้เรื่องรับน้องนี่แหละ) แต่ตอนนี้อะดิมีเรื่องวุ่นๆเกิดขึ้นแล้วแหละ ภาษาซียากมาก ทำไม่ได้ ตอนนี้เรียนก้เริ่มไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่ก้พอไปวัดไปวา เริ่มกันด้วย

              แมคคานิค - ตอนนี้ก้เริ่มอ่านได้นิดหน่อย แต่ก้ยังทำโจทย์ไม่ได้เลย แต่ที่แน่ๆไม่เปนฐานให้ภาคคอมชัวร์

              ภาษาซี     - เน่าไปแล้ว ต้องเริ่มที่ 0 ใหม่

              ป็อป         - เปนวิชาที่พอจะรู้เรื่อง แต่ตอนนี้เริ่มยาก งงมาก

              เซอร์กิต   - วิชาที่ตอนนี้เรียนเข้าใจวิชาเดียว ต้องพยายามให้ได้เกรดดีดีซะแล้ว

         จนถึงตอนนี้จึงพอสังวรณ์ตัวเองได้แล้วว่า ต้องอ่านหนังสืออย่างจิงจัง ไม่อยากจะได้เกรดเน่าๆแบบเทอมที่แล้วอีกแล้ว อยากจะบอกทุกๆคนว่าถ้าออนเอ็มแล้วไม่เจอ ก้ไม่ต้องตกใจ ไปอ่านหนังสือ ถ้ามีอารายก้ฝากไว้ในบล็อคแล้วกันนะ เดี๋ยวจะมาอัพบ่อยๆ คิดถึงเพื่อนๆพี่ๆน้องๆทุกๆคนนะ

 

ปล. เพื่อนๆพี่ๆน้องๆเกษตร - อ่านหนังสือกานได้แล้วน้า ใกล้สอบแล้ว ใช้เวลาว่างให้คุ้มค่านะ

       เพื่อนๆอัสสัม - คิดถึงเพื่อนๆทุกคนนะ วันก่อนโน้นไม่ได้ไปกินเลี้ยงห้อง ขออภัยในที่นี้ด้วย

       เพื่อนๆภาคไฟ - เบรคฟัสๆ(ปอย : ขอโร้งงงงง มาให้ทันแบบวันนี้)

       พัฒนชัย - ช่วยภาษาซีกรูด้วยยยยยยยยยย          

       วันนี้ไปดูหนังมาเรื่องอะไรก้คงรู้ตั้งแต่ชื่อหัวข้อใน blog แล้ว ตอนก่อนจะดูนั้น หลายฝ่ายต่างบอกมาว่าไม่สนุก แล้วพอไปดูจิงๆก้เปนไปตามคาด ไม่ค่อยสนุกสักเท่าไหร่ มีตื่นเต้นบ้างเล็กน้อย จบเรื่องก้จบได้ห่วยสุดๆ (ขอโร้ง...เสียดายตัง) ก่อนที่จะไปดูหนังก้มีอุปสรรคนิดหน่อย เริ่มจากหนังเริ่มฉาย 19.30 แต่ว่าเลิกเรียน 17.30 แล้วหิวข้าวมากกกกกกกกถึงมากที่สุด ก้เลยแวะกินข้าวที่ริมทางกะ พี่มาร์ค ปิ๊ป ปอย ก้สั่งอาหารกินกันแบบคนละจานอะ แบบว่าแต่ละคนสั่งน่ากินกันทั้งนั้นเลย แล้วก้แบ่งๆกันกินด้วย รู้สึกดีที่ได้กินข้าวกะเพื่อนๆพี่ๆ แล้วแบ่งๆกันกิน ดูเปนมิตรมากมายเลย ชอบๆๆ อยากให้มีแบบนี้อีก กินไปกินมาอ้าวเห้ย เกือบ 6โมงแล้ว ทำไงดีเนี่ย หนังเริ่ม ทุ่มครึ่ง ก้เลยรีบๆไป แล้วปอยก้ชวนให้นั่งรถไปเปนเพื่อนไปแถวๆบ้าน แล้วต่อรถเอา เพราะว่ามันก้ไปได้เหมือนกาน ก้คงเร็วๆพอๆกับนั่งรถไฟฟ้า(มั้ง) จากนั้นก้ไปดู ถึงโรงหนังสองทุ่ม แหะๆ หนังกำลังเริ่มพอดีเลย ดีนะที่ทันดู ไม่งั้นโดนพี่ด่าเละแน่เลย พอหนังเริ่มฉาย ก้เริ่มง่วง(ตามเคย) แต่พอดูก้ตื่นเต้นดี ว่าเมื่อไหร่พระเอกจะตายซะที 555+ แต่แล้วก้รอดเหมือนพระเอกแทบทุกเรื่องอะ ที่สำคัน ตอนจบนี่ขอบอกว่าห่วยสุดๆอย่าให้เล่าเชียว ใครที่ไปดูมาก้คงรู้ว่าจบได้ห่วยขนาดไหน กลับถึงบ้านก้ตั้ง ห้าทุ่มครึ่งแหนะ ไหนๆก้ไหนๆแล้ว ก้เลยมาอัพบล็อคซะหน่อย ง่วงอีกแล้ว เมื่อไหร่จะได้อ่านหนังสือเนี่ย

ปล. -เบรคฟัสๆ อย่าลืม

       -วันนี้มาเรียนกันครบองค์ประชุม ไม่น่าเชื่อ 7 ภาคไฟ(ประจันบาน)